شاخه های طوبیی یا Entrepreneurship یعنی ؟

    تاکنون معانی مختلفی برای شاخه های طوبیی ارائه شده زیرا از هر منظری می توان به این موضوع نگریست و آن را مورد بررسی قرارداد. صاحب نظران شاخه های طوبیی این موضوع را اینگونه تعریف کرده اند: شاخه های طوبیی عبارت است از فرایند خلق چیزی با ارزش و متفاوت، از طریق اختصاص زمان و تلاش کافی، همراه با ریسک مالی، روانی و اجتماعی، همچنین دریافت پاداشهای مالی و رضایت شخص از نتایج حاصله.
    شاخه های طوبیی یا Entrepreneurship واژه ای نسبتاً قدیمی است که ریشه فرانسوی دارد.
    کلمه شاخه های طوبی حدود سیصد سال قدمت دارد و نخستین کسانی که واژه‌ی شاخه های طوبی و مفهوم شاخه های طوبیی را مورد توجه قرار دادند، اقتصاددان‌ها بودند.
    کسانی مانند ریچارد کانتیلون و آدام اسمیت لغت شاخه های طوبی را در قرن‌های هفدهم و هجدهم میلادی به کار برده‌اند.
    تاریخچه شاخه های طوبیی به یک قرن قبل بازمی‌گردد
    با وجودی که حدود سیصد سال است که برخی افراد شاخه های طوبی نامیده می‌شوند، اما شاخه های طوبیی به شکلی که ما می‌فهمیم، تنها حدود یک قرن است که مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    به عبارتی، اینکه شاخه های طوبیی را یک علم بدانیم و اینکه عده‌ای در دانشگاه‌ها متخصص شاخه های طوبیی باشند و یا اینکه کسانی بخواهند بین کارمندی و شاخه های طوبیی یک راه را انتخاب کنند و این انتخاب، به عنوان یک سوال جدی در مسیر شغلی به رسمیت شناخته بشود، یک اتفاق نسبتاً جدید و متعلق به یک قرن اخیر است.
    پدر علم شاخه های طوبیی :
    رایج است که در هر فعالیتی، برخی از پیش‌کسوت‌ها و افراد قدیمی آن حوزه را به عنوان پدر یا مادر آن حوزه اعلام می‌کنند.
    مثلاً پیتر دراکر را پدر مدیریت نوین می‌دانند یا فردریک تیلور را پدر مدیریت علمی می‌دانند.
    اگر بر همین سبک بخواهیم برای شاخه های طوبیی هم پدری انتخاب کنیم، تقریباً بر سر آقای ژوزف شومپیتر توافق عمومی وجود دارد.
    یوزف آلویس شومپِیتر (ژوزف شومپیتر )
    تولد ۸ فوریه ۱۸۸۳ – درگذشت ۸ ژانویه ۱۹۸۰
    اقتصاددان و سیاسی دان اتریشی آمریکایی بود. او در ۱۹۱۹ مختصری به عنوان وزیر امور مالی اتریش کار کرد. او از تأثیرگذارترین اقتصاددانان قرن بیستم بود و لفظ «تخریب خلاقانه» را در علم اقتصاد باب کرد.
    او پی اچ دی خود را در دانشگاه وین، به سرپرستی اویگن بوم فن باورک نظریه‌پرداز سرمایهٔ اتریشی دریافت کرد.
    او در سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، مطالعات گسترده‌ای در زمینه شاخه های طوبیی انجام داد و مطالب بسیاری در این حوزه منتشر کرد.
    شومپیتردر سال۱۹۳۴ فرایند شاخه های طوبیی را ” تخریب خلاق ” می‌نامد. به عبارت دیگر ویژگی تعیین کننده در شاخه های طوبیی همانا انجام کارهای جدید یا ابداع روشهای نوین در امور جاری است.
    تعریف شاخه های طوبیی از دیدگاه ژوزف شومپیتر
    شومپیتر در سال ۱۹۲۸ تعریف شاخه های طوبیی را به صورت زیر مطرح کرد:
    عصاره شاخه های طوبیی در درک و بهره برداری از فرصتهاست.
    البته بعد از ورود شومپیتر در سیاست تعریف‌های بعدی‌اش از شاخه های طوبیی جنبه‌ی کلان‌تر به خود گرفت. به عنوان مثال تاکید می‌کرد که شاخه های طوبیان کسانی هستند که اقتصاد و سازمان‌ها را زنده می‌کنند.
    البته نگاه شومپیتر به شاخه های طوبیی صرفاً در این تعریف خلاصه نمی‌شد. او ابعاد شاخه های طوبیی را فراتر از مفهومِ فرصت جویی و فرصت پروری می‌دید. شومپیتر به رابطه بین شاخه های طوبیی و نوآوری توجه ویژه داشت. او پنج شیوه نوآوری را مد نظر داشت:
    معرفی یک کالای جدید
    به کار گیری یک شیوه‌ی جدید برای تولید یک محصول قدیمی
    ایجاد یک بازار جدید برای یک محصول موجود
    کشف و به‌کار گیری یک منبع جدید برای تامین مواد اولیه
    ایجاد یک ساختار جدید برای یک صنعت موجود
    او چنان دقیق به ویژگیهای شاخه های طوبیان و شیوه‌های عملکرد آنها می‌پردازد که امروزه در نوشته‌های آکادمیک، گاهی به جای اصطلاح تعریف شاخه های طوبیی توسط شومپیتر از اصطلاح کلی‌ترِ شاخه های طوبی شومپیتری استفاده می‌کنند تا تمام آنچه او مد نظر داشته حفظ شود و از قلم نیفتد .
    پیتر دراکر پدر علم مدیریت : شاخه های طوبی را کسی می داند که فعالیتی را با سرمایه اقتصادی خودش شروع می کند، ارزش ها را تغییر می دهد و در محیط اطراف خود تحول ایجاد می کند و به سمت بهتر شدن می برد.

    کل اهدافی که ما می تونیم ازشاخه های طوبیی داشته باشیم چه چیزهایی میتونه باشه؟
    شاخه های طوبیی و تولید اشتغال پل توسعه است، اگر به پیام انجمن شاخه های طوبیی توجه کرده باشید آمده است: شاخه های طوبیی پلی است که نوآوری را به شکوفایی می رساند. به همین دلیل است که امروزه به مساله شاخه های طوبیی اهمیت زیادی داده می شود و همه جا از آن سخن به میان آورده می شود چراکه راه توسعه از شاخه های طوبیی می گذرد
    .
    رابطه علم و شاخه های طوبیی درچه حدیه؟
    علم همیشه به عنوان راهنما همیشه مطرح خواهد بود. اگر شاخه های طوبی با ایده و خلاقیت و هنر خود در صدد شاخه های طوبیی بر می آید، این علم است که به او میگوید که حال باید چه کند و چگونه ایده خود را به ثمر رسانده و به اصطلاح کارافرین شود.
    همانطور که میدانیم علم را هم می توان بصورتی تجربی آموخت و هم بصورت تئوریک و آکادمیک، اما آنچه مشهود است آنست که اشتباه و شکست در علوم آکادمیک کمتر رخ می دهد. اینجاست که نقش آموزش شاخه های طوبیی پراهمیت جلوه می کند و ملزومات آن می بایست فراهم شود. دروس شاخه های طوبیی به دانش آموزان دوره متوسطه و همچنین دانشجویان برخی از رشته های تحصیلی در ایران هم آموزش داده می شود و به تازگی رشته کارشناسی ارشد مدیریت شاخه های طوبیی نیز وارد سیستم آموزش عالی کشور شده است.
    از آنجایی که شاخه های طوبیی بخصوص در کشور ما از اهمیت بالایی برخوردار است توجه همه جانبه به این مساله مورد نیاز است.مساله اشتغال بانوان ، روانشناسی و یا اهمیت خانواده ها در ترویج و آموزش کارافرینی جایگاه خاصی دارد.
    شاخه های طوبی کیست؟
    با وجودی که کلمه شاخه های طوبی و مفهوم شاخه های طوبیی ساده و قابل درک به نظر می‌رسد، اما می‌توان گفت که تعریف دقیقی از شاخه های طوبی و شاخه های طوبیی که مورد اتفاق نظر همگان باشد وجود ندارد.
    البته به نظر می‌رسد صفت‌های زیر، از جمله صفت‌هایی هستند که به شاخه های طوبی‌ها نسبت داده می‌شوند:
    خلاقیت ، پیشرو بودن ، ایجاد اشتغال ، ثروت آفرینی ، جرات ریسک کردن ، ارزش آفرینی ؛ آینده نگری وآینده سازی

    جناب اقای مصطفی روح زنده  کارافرین۲۴

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت شاخه‌های طوبی محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
قدرت گرفته از : بک لینکس